آری؛ زمانی که سید محمدتقی حسینی ورجانی از حقیقت دور افتاده بود و در مسیر گمراهی گام بر می داشت، «برادری مفضال و محققی دانشمند» بود و روزهایی که حضرت آقای طباطبایی در نماز حضور نداشت، بجای ایشان امامت می کرد! اما وقتی در موضوع مهم و حیاتی مانند «امامت» به آگاهی رسید و راه را از چاه شناخت، ناگهان قلب ماهیت داد و در فرآیندی سریع به شخصی بی سواد که دوباره به حالِ آخوندی گری خود بازگشته، تبدیل شد!! عجب چشم بندی است در دستگاه آفرینش!

با این حال، دوباره سخن پیشین خود را تکرار می کنم تا برای شما عزیران آشکار شود که آقای طباطبایی اهل گفتگو هستند یا خیر:

اینجانب؛ سید محمدتقی حسینی ورجانی یا یکی از شاگردانم، حاضریم در موضوع «امامت» یا «توحید و شرک» با آقای مصطفی طباطبایی گفتگو کنیم. این بحث، سخنی است علمی برای کشف حقیقت و آگاه کردن جویندگان حقیقت. آنهم حقیقتی که چگونه زیستن ما را در جهان پس از مرگ رقم می زند.

از این روست که از ایشان دعوت می کنیم تا در حضور شما برادران، در این گفتگوی علمی شرکت کنند!

همچنین؛ خواهشمندیم اگر میلی به این کار ندارند، از ابراز واکنشهای غیرعلمی و غیر اخلاقی بپرهیزند زیرا این روش در خور عالمان دین و دانشمندان ربّانی نیست؛ البته اگر ایشان خود را عالمی دینمدار می دانند!

این، آثار و کلمات است که میزان برخورداری از علم و دانش را آشکار می کند نه تحکّم و تهمت و افترا!!

امیدورام که جناب آقای مصطفی طباطبایی از این برخوردهای غیرعلمی دست برداشته و برای روشن شدن حق و حقیقت، به این گفتگوی علمی دل بسپارند.

به ایشان اطمینان می دهم و این نوشته را نیز شاهد این اطمینان قرار می دهم که:

اگر من یا هرکدام از شاگردانم، نتوانستیم از عهده ی این گفتگوی علمی برآییم، دوباره به حال قبل بازگردیم و در جرگه ی هواداران ایشان قرار گیریم.

این اطمینان از آن روست که می دانم که اعتقاد به امامت، باورداشتی قرآنی، متین و خدشه ناپذیر است. و هیچکس، حتی آقای مصطفی طباطبایی، اگر روشی علمی پیشه کند، نخواهد توانست آن را زیر سؤال ببرد!

با آرزوی موفقیت و کامیابی

سید محمدتقی حسینی ورجانی

www.h-varjani.blogfa.com

فروردین 1387